Ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω
Το ρολόι στο σαλόνι του σπιτιού δείχνει 8:15. Η Έμιλη είναι ξαπλωμένη στον καναπέ, τα μάτια της είναι κόκκινα, βουρκωμένα, σα να έκλεγε νωρίτερα. Τώρα ξαπλωμένη, ακίνητη, κοιτώντας το ταβάνι, δείχνει να βρίσκετε στον δικό της κόσμο. Την ηρεμία της στιγμής έρχεται να ταράξει το άκουσμα από κλειδιά που μπαίνουν στην πόρτα. Αμέσως σηκώνετε πάνω [...]
Με το που οι δύο αστυνομικοί φεύγουν από το γυμναστήριο, ο Νικ παίρνει τηλέφωνο την Νάντια, της εξηγεί τι έχει γίνει με την αστυνομία και με το Ρόμπερτ, τότε εκείνη σαστισμένη από αυτά που ακούει, προσπαθεί να αντιδράσει. – Κάτσε για να καταλάβω, όχι μόνο είπες στο Ρόμπερτ ότι τον θέλω, του είπες και ότι [...]
Πίσω στο γραφείο του Μαϊκλ, η Έμιλη φαίνεται να είναι έξαλλη. – Μπορείς σε παρακαλώ να ηρεμίσεις λιγάκι; Είναι στάνταρ διαδικασία για όλους τους νέους πελάτες, έτσι το έκανε ο πατέρας μου, έτσι το κάνω εγώ, δεν είναι κάτι προσωπικό! – Θα μπορούσες να με ρωτήσεις, θα σου έλεγα εγώ ότι ήθελες να μάθεις, αλλά [...]
Η ώρα είναι 1:30, όταν ο Νικ φτάνει στο διαμέρισμα της Νάντιας που του εξηγεί το παιχνιδάκι που έπαιξε με το Ρόμπερτ. Όταν το ακούει αυτό ο Νικ γίνεται έξαλλος. – Τι έκανες ηλίθια! – Τι έπαθες τώρα; – Ο Ρόμπερτ κάνει δουλειά για μένα και τον κάνεις έξαλλο εναντίον μου; Δεν μου έφταναν όλα [...]
Η Έμιλη θέλει τόσο να του απαντήσει, θέλει τόσο πολύ να του μιλήσει, αλλά δεν μπορεί να πάρει τα μάτια της από αυτό το υπέροχο θέαμα που έχει μπροστά της. Νιώθοντας την ανάσα του στο πρόσωπο της, αφήνεται στην αγκαλιά του και ακουμπά την πλάτη της στο στήθος του, σαν να του λέει με τον [...]
Loading ...
Copyright © 2012 GTM All rights reserved.
george.milakis v1.1.1
