Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 21]

Μεγάλοι έρωτες...

Μεγάλοι έρωτες…

Η ώρα είναι 10.30, στην καφετέρια του Τζέικοπ, ο Νικ και η Νάντια πίνουν τον καφέ τους. Νωρίτερα πέρασε από εκεί ο Ρόμπερτ να παραλάβει το πακέτο από το Νικ, ο οποίος έδειξε μια περίεργη αδιαφορία για την Νάντια. Αυτό της έκανε εντύπωση γιατί γνωρίζει, ότι είναι ερωτευμένος και τρελαμένος μαζί της. Η ώρα περνά με χαλαρή κουβέντα, όταν ο Νικ δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον Ντάνιελ.

- Τι θα πει δεν είναι εκεί;
– Δεν είναι στο συρτάρι ρε Νικ, μήπως το πήρες και δεν το θυμάσαι;
– Μη λες μαλακίες, Σήμερα το πρωί ήταν στο συρτάρι! ΨΑΞΕ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ!

Ο Νικ κλείνει το τηλέφωνο φανερά αναστατωμένος, η Νάντια βλέποντας τον σε αυτή την κατάσταση προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, όμως ο Νικ δεν φαίνεται πρόθυμος να μοιραστεί μαζί της αυτό το πρόβλημα του. Στην επιμονή της να μάθει το θέμα που τον απασχολεί, ο Νικ αντιδρά άσχημα και με περισσότερο θυμό.

- Σου είπα δεν είναι δικιά σου δουλειά, μην ανακατεύεσαι!

Το τηλέφωνο του κτυπά ξανά.

Το κείμενο αυτό είναι μια ιστορία
σε εξέλιξη. Για να διαβάσετε τα
άλλα κομμάτια κάντε κλικ
στο αντίστοιχο νούμερο:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17]
[18] [19] [20] [21] [22]
[23] [24] [25] [26] [27]
[28] [29] [30] [31]

- Ναι, ποιος είναι;
– Ο καλός σου άγγελος!
– Έχεις κάτι για μένα;
– Ναι, φυλάξου, γιατί έπεσε καρφωτή στον Άντερσον, ότι ο Σμίθ έψαχνε για να βρει τα δικά σου άπλυτα.
– Ξέρεις ποιος είναι ο ρουφιάνος;
– Ήταν ανώνυμο σήμερα το βράδυ. Δεν ξέρω τίποτα περισσότερο…
– Καλώς ευχαριστώ «άγγελε μου» και μην ανησυχείς, εγώ τους αγγέλους μου τους φροντίζω πάντα!
– Το ξέρω και σε ευχαριστώ, αν έχω νεότερα θα σε ξαναπάρω.

- Ποιος ήταν;
– Πάλι τα ίδια; Σου το έχω ξαναπεί, άμα γουστάρεις που είσαι δίπλα μου, σταμάτα τις ερωτήσεις! Εγώ φεύγω έχω δουλειά.
– Μα είχαμε πει…
– Άσε τι είχαμε πει, θα τα πούμε αύριο.

Ο Νικ πληρώνει το λογαριασμό και φεύγει. Η Νάντια, έχοντας καταλάβει ότι αυτά τα δύο τηλεφωνήματα, αναστάτωσαν και προβλημάτισαν το Νικ, δεν μπορεί να δεχτεί ότι την παράτησε έτσι, δείχνει φανερά εκνευρισμένη. Σκεπτόμενη πώς να περάσει το υπόλοιπο βράδυ της, αποφασίζει να πάει σπίτι. Βλέποντας την να φεύγει ο ιδιοκτήτης της καφετέριας τη σταματά.

- Ε που πάς από τώρα; Κάτσε λίγο μαζί μας, να πιούμε και κάνα σφηνάκι αργότερα.
– Άσε Τζεικ, όχι σήμερα, βαριέμαι, λέω να πάω σπίτι να διασκεδάσω λιγάκι.
– Να διασκεδάσεις; Στο σπίτι; Εσύ;
– Ναι ρε, έχω βρει ένα πολύ ωραίο παιχνίδι στο Facebook!
– Καλά όπως θέλεις!

Στο bar του ξενοδοχείου, το ρολόι στον τοίχο δείχνει σχεδόν 12, όμως η Κέλη είναι ακόμα εκεί με τον Πίτερ. Το ένα ποτό έχει φέρει το άλλο, με αποτέλεσμα αν έχουν πιεί αρκετά. Η κουβέντα είναι πλέον πιο προσωπική και η συνάντηση έχει καταλήξει σε άτυπο ραντεβού, με την Κέλη να είναι αρκετά ζαλισμένη.

- Είναι αργά, μήπως πρέπει να πάμε για ύπνο;
– Δεν σου αρέσει η παρέα μου Κέλη;
– Όχι, όχι, δεν είναι αυτό, απλά νιώθω λίγο ζαλισμένη και αύριο έχουμε και το δικαστήριο.
– Έχεις δίκιο, πήγε σχεδόν 12, πέρασε όμως τόσο όμορφα η ώρα που ξεχάστηκα.

Η Κέλη κάνει μια κίνηση να βγάλει χρήματα από την τσάντα της, κίνηση που γίνεται αντιληπτή από τον Πίτερ.

- Θα αστειεύεσαι βέβαια!
– Μα…
– Σε παρακαλώ, μην χαλάσουμε αυτή την όμορφη βραδιά για αστεία θέματα, εγώ σε κάλεσα για ένα ποτό έτσι δεν είναι;
– Καλά όπως νομίζεις, αλλά δεν ήταν ένα το ποτό!

Λέγοντας αυτά η Κέλη προσπαθεί να σηκωθεί από την καρέκλα της και παραπατά. «Ωχ, μάλλον ήπια λίγο παραπάνω από όσο αντέχω» λέει χαμογελώντας. Ο Πίτερ αφού πλήρωσε τα ποτά της λέει

- Έλα, θα σε πάω μέχρι το δωμάτιο σου.
– Δεν χρειάζεται είμαι καλά, απλά λιγάκι ζαλισμένη.
– Όχι, δεν γίνεται νιώθω υπεύθυνος, πρέπει να σε συνοδεύσω.
– Όπως νομίζεις.

Με μια κίνηση τον παίρνει αγκαζέ και περπατάνε προς το ασανσέρ. Στη διάρκεια αυτής της διαδρομής, είναι φανερό ότι η Κέλη έχει πιεί αρκετά περισσότερο, από αυτό που θα μπορούσε να αντέξει. Φτάνοντας στην πόρτα της, βάζει το κλειδί στην ιδική εγκοπή, χωρίς να ανοίξει την πόρτα και γυρίζει προς τον Πίτερ. Τώρα η πλάτη της απέχει ελάχιστα από την πόρτα του δωματίου και είναι πρόσωπο με πρόσωπο με εκείνον.

- Σε ευχαριστώ για την υπέροχη βραδιά.
– Εγώ σε ευχαριστώ, πέρασα υπέροχα.
– Δεν το περίμενα, είχα την εντύπωση ότι είσαι…

Τι στιγμή που λέει αυτά τα λόγια, παραπατά στα τακούνια της και πέφτει προς τα πίσω. Η πλάτη της ακουμπά πλέον στην πόρτα, αλλά στην προσπάθεια της να μην πέσει, έχει αρπάξει από το γιακά τον Πίτερ. Ο οποίος βλέποντας την να πέφτει προς τα πίσω, ενστικτωδώς την έχει πιάσει στην αγκαλιά του, ώστε να τη συγκρατήσει, να μην πέσει. Αυτή όμως η συγκυρία, έχει τα πρόσωπα τους σε μια τέτοια απόσταση, που νιώθουν ο ένας την ανάσα του άλλου. Με αυτή την κατάσταση να έχει διαμορφωθεί, μένουν για μερικά δευτερόλεπτα να κοιτάζουν ο ένας τον άλλο, όταν ο Πίτερ σπάει τη σιωπή λέγοντας, με φωνή σχεδόν ψιθυριστή.

- Τι περίμενες να είμαι;
– Δεν ξέρω, δεν μπορώ να σκεφτώ καθαρά τώρα, είμαι αρκετά ζαλισμένη, πάντως όχι, δεν περίμενα να είσαι τόσο υπέροχος άνθρωπος.

Οποιοσδήποτε άνδρας άκουγε αυτά τα λόγια, θα τα θεωρούσε πρόσκληση για ένα φιλί, όμως ο Πίτερ επιφύλασσε μια ακόμα έκπληξη στην Κέλη. Την ανασηκώνει, ώστε να μπορέσει να σταθεί μόνη στα πόδια της, της δίνει ένα φιλί στο χέρι και φεύγοντας προς το δωμάτιο του της λέει.

- Καλή σου νύχτα Κέλη, ελπίζω και αύριο να πιστεύεις τα ίδια πράγματα για μένα και να μην μιλάει μόνο το αλκοόλ απόψε. Η βραδιά ήταν υπέροχη και εσύ μοναδική.
– Καληνύχτα και σε σένα!

Εκείνη, καθώς μπαίνει μες στο δωμάτιο, αρχίζει να συνειδητοποιεί αυτό που έγινε πριν λίγο έξω από την πόρτα της, και στο μυαλό της έρχεται ο Ρόμπερτ. «Μα τι κάνω; Τι κάνω η ηλίθια; Έχω ένα παιδί που με αγαπάει και πάω να τα χαλάσω όλα;» χωρίς καν να βγάλει το μακιγιάζ, ανοίγει τον υπολογιστή της, ελπίζοντας να βρει τον καλό της on-line.

Μπαίνοντας στο internet τον βλέπει στο Facebook, του μιλάει, αλλά εκείνος δεν απαντά. Ο λόγος που δεν απαντά, είναι γιατί εδώ και περίπου 10 λεπτά, μιλάει με την Νάντια, έχουν πιάσει μια πολύ περίεργη κουβέντα. Ο Ρόμπερτ είναι σε ανοιχτή γραμμή με την Κάτια, που του δίνει για μια ακόμα φορά οδηγίες.

- Απόψε ήθελα τόσο πολύ να κάνω έρωτα και αυτός ο κόπανος με παράτησε στο καφέ και έφυγε. Αυτό μου είπε τι να της πω;
– Πες της ότι εσύ είσαι καλύτερος από αυτόν.
– Μα…
– Πες της το ανόητε!
– Της το είπα και μου λέει αν πραγματικά το πιστεύω, να πάω σπίτι της να της το αποδείξω.
– Είδες που σου τα έλεγα, σου βγήκε το παιχνίδι της ζήλιας!
– Θα φύγω να πάω σπίτι της!
– Άντε καλή τύχη!

Κλείνοντας τον υπολογιστή, δεν έχει καν απαντήσει στην Κέλη, η οποία βλέποντας τον ότι βγαίνει τον παίρνει τηλέφωνο.

- Μωρό μου γιατί βγήκες; Δεν είδες που σου μιλούσα;
– Ωχ μωρέ Κέλη, όρεξη για κουβέντες έχεις; Θέλω να πάω για ύπνο, είμαι κουρασμένος!
– Καλά αγάπη μου, απλός, δεν είχαμε μιλήσει όλη τη μέρα και μου έλειψες.
– Σου λέω είμαι κουρασμένος! Παρατάμε! θέλω να πάω για ύπνο. Γεια!

Πριν καν ακούσει το τηλέφωνο να κλείνει, τα μάτια της έχουν πλημμυρίσει με δάκρυα, από τη μια ο άνθρωπος που αγαπά της φαίνεται τόσο απαίσια, από την άλλη δεν μπορεί να μην θυμηθεί πόσο κύριος ήταν απέναντι της ο Πίτερ. Είναι φανερό ότι αυτό που έγινε απόψε, την έχει ταράξει, έχει κλονίσει αυτό που πίστευε ότι ένιωθε για τον Ρόμπερτ.

Δεν έχουν περάσει 20 λεπτά και ο Ρόμπερτ είναι ήδη έξω από την πόρτα της Νάντιας. Χτυπά την πόρτα, μετά από λίγο ανοίγει εκείνη, φορώντας μόνο τα εσώρουχα της και πάνω από αυτά μια εσάρπα διάφανη.

- Κκκ καλησπέρα!
– Τι έπαθες; Δε σου αρέσει αυτό που βλέπεις; Μη μου πεις πως δε σου αρέσει, ότι προτιμάς αυτή την ηλίθια την Κέλη από εμένα.
– Όχι, όχι δεν…
– Είσαι ντροπαλός μαζί μου; Εγώ νόμιζα ότι με θέλεις!
– Σε θέλω, σε θέλω, πάντα σε ήθελα.

Ο Ρόμπερτ τα έχει χαμένα, βλέπει μπροστά του την Νάντια, σχεδόν γυμνή και έτοιμη να του δοθεί. Μπαίνει μέσα στο σπίτι, κάθεται στον καναπέ και κάνει μια κίνηση να την ακουμπήσει.

- Ααα πολύ βιάζεσαι! Δεν μου έχεις δείξει ακόμη, αν πραγματικά με θέλεις!
– Τι θέλεις να κάνω για σένα;
– Φίλησε μου τα πόδια!
– Ε; τι είναι αυτά που λες;
– Βλέπεις; Ούτε μια θυσία, τόση δα, δεν κάνεις για μένα!

Ακούγοντας το αυτό, πέφτει στα γόνατα και αρχίζει να της φιλά τα πόδια. Εκείνη, είναι φανερό ότι προσπαθεί να συγκρατήσει τα γέλια της. Τον αφήνει να της φιλά τα πόδια για μερικά λεπτά και στη συνέχεια χαϊδεύοντας του τα μαλλιά του λέει με ύφος σχεδόν λυπημένο.

- Πραγματικά με θέλεις ε; Όμως, τώρα είμαι με τον Νικ, δεν μπορούμε να είμαστε μαζί. Αν κάνω κάτι μαζί σου τώρα, θα με λένε όλοι πόρνη. Δεν το θέλεις αυτό, έτσι δεν είναι;
– Ε, όχι, όχι αγάπη μου, κανένας δε θα σε πει πόρνη, δε θα το επιτρέψω.
– Μωρό μου εσύ, εγώ όμως πρέπει να προστατέψω την τιμή μου. Όσο είμαι με τον Νικ εμείς οι δυο δεν μπορούμε να είμαστε μαζί! Σε παρακαλώ, φύγε μην με κολάζεις άλλο, δεν ξέρω πόσο μπορώ να κρατηθώ ακόμα!
– Έχεις δίκιο! Θα φύγω, αλλά ξεκαθάρισε μαζί του το συντομότερο, για να είμαστε μαζί!
– Ότι πεις μωρό μου!

Φεύγοντας από το σπίτι της, καθώς κατεβαίνει τη σκάλα, στο κεφάλι του Ρόμπερτ υπάρχουν ανάμικτα συναισθήματα. Από τη μία, είναι ευτυχισμένος γιατί επιτέλους η Νάντια τον θέλει, από την άλλη μισεί πλέον θανάσιμα το Νικ, γιατί στο δικό του μυαλό, είναι το μοναδικό εμπόδιο που τον χωρίζει από εκείνη.

Την ίδια στιγμή στο διαμέρισμα της, η Νάντια έχει ξεσπάσει σε τρανταχτά γέλια, γελά τόσο δυνατά, που είναι απορίας άξιο πως δεν την άκουσε ο Ρόμπερτ από τη σκάλα. Τα γέλια της διακόπτει ένα τηλεφώνημα στο κινητό της, είναι ο Νικ.

- Έλα, τελικά λέω να έρθω από το σπίτι, εκεί είσαι;
– Ναι, φυσικά έλα.
– Σπίτι είσαι; Και τι κάνεις σπίτι;
– Σπίτι ήμουν όλη νύχτα, έπαιζα με το κουτάβι μου!
– Έχεις κουτάβι;
– Έχω ένα σε μεγάλο μέγεθος, τέλος πάντων έλα, θα σου τα πω από κοντά να γελάσουμε.

- Συνεχίζεται… [Κλικ Εδώ]

VN:F [1.9.22_1171]
Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Με πόσα αστέρια το βαθμολογείτε;
Rating: 10.0/10 (4 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +1 (from 1 vote)
Κι όμως, την αγαπώ ακόμα... [Part 21], 10.0 out of 10 based on 4 ratings
Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Copyright © 2016 GTM All rights reserved.
desk-mess-mirrored v

web analytics