Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 20]

Μεγάλοι έρωτες…

Μεγάλοι έρωτες…

Η Έμιλη θέλει τόσο να του απαντήσει, θέλει τόσο πολύ να του μιλήσει, αλλά δεν μπορεί να πάρει τα μάτια της από αυτό το υπέροχο θέαμα που έχει μπροστά της. Νιώθοντας την ανάσα του στο πρόσωπο της, αφήνεται στην αγκαλιά του και ακουμπά την πλάτη της στο στήθος του, σαν να του λέει με τον τρόπο της «είμαι στον παράδεισο άσε με να τον ζήσω». Απ την πλευρά του εκείνος, λες και νιώθει την ψυχή της να του μιλά, δεν αντιδρά, δεν επαναλαμβάνει καν την ερώτηση που έκανα πριν, απλά μένει εκεί, την αγκαλιάζει γλυκά με τα δυο του χέρια και αφήνεται στη μαγεία της στιγμής.

Το μόνο πράγμα που ακούν και οι δύο στο δωμάτιο είναι οι ανάσες τους και οι καρδιές τους να κτυπούν δυνατά. Παρατηρούν τη θάλασσα, αυτή την απέραντη γαλάζια θάλασσα,  που τόσοι ποιητές και ζωγράφοι λάτρεψαν, να δείχνει ότι έχει ανάγκη από λίγη ζεστασιά, λίγη αγάπη. Ο μόνος που θα μπορούσε να της τα προσφέρει εκείνη τη στιγμή, φαίνεται να είναι ο ήλιος, αλλά κι αυτός τώρα χάνεται. Πριν χαθεί η τελευταία του ακτίνα απ’ τον ορίζοντα, κάνει μια ύστατη προσπάθεια να πάρει όσα μπορεί περισσότερα απ αυτόν, για να αντέξει μέχρι το επόμενο πρωί που θα τον ξανά αντικρίσει.

Το κείμενο αυτό είναι μια ιστορία
σε εξέλιξη. Για να διαβάσετε τα
άλλα κομμάτια κάντε κλικ
στο αντίστοιχο νούμερο:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17]
[18] [19] [20] [21] [22]
[23] [24] [25] [26] [27]
[28] [29] [30] [31]

Εκείνη είναι η στιγμή που η Έμιλη, χωρίς να πει κουβέντα, γυρίζει κοιτά στα μάτια τον Μαϊκλ και με τα χείλη της, το ζεστό φιλί της, απάντα στο ερώτημα που της έκανε πριν.

Ενώ η αγάπη φαίνεται να έχει βρει καταφύγιο στις καρδιές τους, μια άλλη ψυχή δείχνει βαθύτατα προβληματισμένη. Είναι η Κέλη, που μόλις έκλεισε το τηλέφωνο με τον Ρόμπερτ, την ενημέρωσε ότι δεν θα μπορέσουν να τα πουν σήμερα, γιατί έχει κάποια δουλειά, χωρίς όμως να της πει τι. Εκείνη αισθάνεται πως ο Ρόμπερτ, δεν της δίνει σημασία και τον έχει τόσο ανάγκη. Πλησιάζει η μέρα που θα μιλήσει στο δικαστήριο, μια μέρα σταθμός για την καριέρα της, το μέλλον της. Της προκαλεί απίστευτό άγχος, το γεγονός ότι για πρώτη φορά θα σταθεί μπροστά σε δικαστές και ενόρκους, παρουσιάζοντας τα στοιχεία που έχει βρει. Πάντα δούλευε στα παρασκήνιο και αυτό είναι κάτι νέο για εκείνη. Νιώθει επιτακτική την ανάγκη να μιλήσει με κάποιον, να της πει δυο λόγια συμπαράστασης, ώστε να αντλήσει δύναμη από αυτό. Την περιπλάνηση στις βαθύτερες σκέψεις της διακόπτει ο ήχος από το τηλέφωνο, είναι ο Πίτερ.

- Καλησπέρα Κέλη.
– Καλησπέρα Πίτερ.
– Σκεπτόμουν, μιας και είναι νωρίς ακόμα, τι θα έλεγες να πίναμε ένα ποτό στο βαρ του ξενοδοχείου;
– Δεν νομίζω Πίτερ, νιώθω κάπως περίεργα απόψε,  ευχαριστώ για την πρόσκληση πάντως.
– Πιστεύω πως ένα ποτό θα σε βοηθήσει να χαλαρώσεις από το άγχος, θα δεις ότι θα νιώσεις καλύτερα. Δεν θέλω όμως να σε πιέσω, εγώ θα είμαι εδώ για καμιά ώρα ακόμα, αν θελήσεις αργότερα κατέβα, θα χαρώ πολύ να σε δω.
– Ευχαριστώ Πίτερ, καλό βράδυ.

Κλείνοντας το τηλέφωνο, το μυαλό της κατακλύζετε από εικόνες. Εικόνες από τις πρώτες της μέρες στο γραφείο. Τότε που είχε για πρώτη φορά συναντήσει τον Πίτερ. Ένας πραγματικός κύριος, ένας άντρας με πυγμή, δύναμη που την είχε γοητεύσει. Όμως, από την πρώτη στιγμή ήταν απόμακρος, πάντα διατηρούσε την επαφή μαζί της σε αυστηρά επαγγελματικό επίπεδο, κάποιες φορές μάλιστα, θα μπορούσε να πει κάνεις, ότι ήταν υπερβολικά τυπικός. Τι είναι αυτό που άλλαξε την συμπεριφορά του απέναντι της; Ίσως προσπαθεί αν την ενθαρρύνει, για τη δύσκολη μέρα που την περιμένει στο δικαστήριο. «Χειρότερα θα είναι να κάθομαι εδώ μέσα, δίκιο έχει ο Πίτερ, ένα ποτάκι θα με χαλαρώσει από την ένταση».

Έχουν περάσει περίπου 20 λεπτά, στη σουίτα του ξενοδοχείου σανλιτε ο Μαϊκλ με την Έμιλη βρίσκονται ανάμεσα στα κατάλευκα σεντόνια και τα κατακόκκινα ροδοπέταλα, ενωμένοι, παραδομένοι στην ηδονής και το πάθος, όταν ο Μαϊκλ παρατηρεί κάτι ασυνήθιστο στα μάτια της. Τα μεγάλα υπέροχα μάτια της, αυτά που τόσο λατρεύει, έχουν αλλάξει μέσα σε δευτερόλεπτα, ενώ πριν μπορούσες να δεις μέσα τους, το πόσο ευτυχισμένη ένιωθε, τώρα έχουν αρχίσει να βουρκώνουν, μια περίεργη θλίψη τα σκεπάζει. Πριν προλάβει να τι ρωτήσει τι έχει, νιώθει το χέρι της στο στήθος του να τον απωθεί.

- Σταμάτα, Σταματά σε παρακαλώ! Δεν μπορώ!
– Μωρό μου, τι έχεις; Τι τρέχει;

Η Έμιλη, γυρίζει το πρόσωπο της, κρύβοντας το μέσα σε ένα μαξιλάρι και ξεσπά σε κλάματα!

- Καρδούλα μου! Τι έπαθες; Τι έκανα;

Βλέποντας την να κλαίει με αναφιλητά, αποφασίζει ότι δεν είναι ώρα για κουβέντες. Την παίρνει στην αγκαλιά του, σφιχτά, χωρίς να πει τίποτα. Με το πρόσωπο της τώρα στο στήθος του, νιώθει τα καυτά δάκρυα της, να κυλούν από τα μάτια της και το κορμί της να τρέμει ολόκληρο. Χωρίς να πει τίποτα, απλά χαϊδεύοντας της απαλά τα μαλλιά, προσπαθεί να την ηρεμίσει, κάτι που καταφέρνει μετά από μερικά λεπτά.

Τώρα πια, δείχνει να έχει ηρεμίσει αρκετά, σκουπίζοντας με τα χέρια της τα μάτια της, που δεν έχουν σταματήσει ακόμα να τρέχουν δάκρυα, καταφέρνει να ψελλίσει

- Συγνώμη αγάπη μου!
– Μην ζητάς συγνώμη, δεν υπάρχει κάτι για να ζητήσεις συγνώμη!
– Δεν καταλαβαίνεις, δεν μπορείς να καταλάβεις.
– Εξήγησε μου τότε, Τι έχεις; Τι έκανα; Τι σου συμβαίνει;
– Είσαι υπέροχος, είσαι ότι θα μπορούσα να ζητήσω στα ομορφότερα όνειρα μου, δεν έχει σχέση με σένα αυτό που συνέβη.
– Τότε; Τι;
– Μην επιμένεις, σε παρακαλώ, μην επιμένεις, είναι κάτι που δεν μπορώ να σου πω!
– Δεν μπορείς να το πεις σε μένα; Υποτίθεται ότι είμαστε ζευγάρι, τι είναι αυτό που δεν μπορείς να μου πεις;
– Ξέρω ότι αυτό που σου ζητάω είναι υπερβολικό, αλλά σε παρακαλώ, αν μ’ αγαπάς, έστω και λίγο, μην επιμένεις. Όταν νιώσω έτοιμη, θα στα πω όλα, τώρα δεν μπορώ, δεν το αντέχω!

Προσπαθώντας να επεξεργαστεί και να καταλάβει αυτά που ακούει ο Μαϊκλ, μένει για λίγο σιωπηλός, εκείνη έχει ακουμπήσει ξανά το κεφάλι της στο στέρνο του και με το χέρι της τον χαϊδεύει απαλά. Τα δάκρυα δεν έχουν ακόμα σταματήσει από τα μάτια της, η αύρα που εκπέμπει το κορμί της, δείχνει μια ανησυχία για την αντίδραση του. Όμως, είναι τόσο ερωτευμένος μαζί της, που καμιά λογική δεν μπορεί να νικήσει την καρδιά του. Την καρδιά του, που βλέποντας τα μάτια της δακρυσμένα ραγίζει, πονά, βασανίζεται είναι κάτι που δεν το αντέχει.

- Όποτε νιώσεις έτοιμη αγάπη μου, όποτε νιώσεις έτοιμη, θα είμαι εδώ, διπλά σου, κοντά σου, ότι κι αν είναι, εγώ θα είμαι εδώ.

Όσο κι αν είχε την ελπίδα, ότι αυτό θα ακούσει από το στόμα του, δεν μπορεί ούτε η ίδια να πιστέψει στα αυτιά της.

- Δεν ξέρω τη έχω κάνει κι αξίζω τόση αγάπη, αλήθεια σου λέω!
– Σταμάτα πια ανόητο μικρό, κοίτα πως έκανες τα σεντόνια με τα δάκρια και το μεϊκαπ σου! Τώρα θα μας χρεώσουν έξτρα το καθάρισμα!

Ένα χαμόγελο εμφανίζεται στο πρόσωπο της, είναι ένας από τους λόγους που κέρδισε την καρδιά της άλλωστε. Την κάνει πάντα να χαμογελά, άσχετα με τι βρίσκεται στο μυαλό της, έχει ένα μοναδικό τρόπο να της φτιάχνει πάντα τη διάθεση.

Στο άλλο ξενοδοχείο, έχουν περάσει περίπου 45 λεπτά από το τηλεφώνημα που έλαβε η Κέλη από τον Πίτερ, είναι έτοιμη να κατέβει στο βαρ του ξενοδοχείου. Παρόλο που δεν πήρε μαζί της κανένα από τα προκλητικά σύνολα, που έχει στην ντουλάπα της, έχει καταφέρει να είναι πόλος έλξης για τα αντρικά βλέμματα, καθώς περνά από την είσοδο του βαρ και κατευθύνεται προς τον Πίτερ. Εκείνος, δεν την πρόσεξε όταν μπήκε, παρά μόνο όταν έφτασε αρκετά κοντά του.

- Τελικά ήρθες.
– Ελπίζω να μην άργησα πολύ, οι γυναίκες χρειαζόμαστε κάποιο χρόνο για να μπορέσουμε να ετοιμαστούμε.
– Ναι, ναι μπορώ να πω ότι, για αυτό που βλέπω, αξίζει να περιμένει κανείς.

Είναι φανερό στα μάτια του, ότι η Κέλη έχει καταφέρει να τραβήξει την προσοχή του. Είναι τόσο όμορφη, η επιλογή της να φορέσει ένα εφαρμοστό κοντό φόρεμα, σε μπορντό χρώμα, ήταν πολύ επιτυχημένη. Το φόρεμα αυτό, σε πολύ απλές γραμμές, τονίζει διακριτικά το μπούστο της, όμως το ντεκολτέ της δεν είναι πολύ μεγάλο, αυτό, σε συνδυασμό με τα μακριά καλλίγραμμα πόδια της, φαίνεται πως την έχει μετατρέψει σε μια προκλητικά ερωτική γυναίκα.

Το βράδυ κυλά μέσα σε ένα πολύ ζεστό περιβάλλον, με κουβέντες για διάφορα θέματα και με κάποια πολύ κομψά, διακριτικά ερωτικά κομπλιμέντα από την πλευρά του Πίτερ. Η Κέλη, φαίνεται να περνά πολύ όμορφα αυτό το βράδυ. Βλέπει να ξετυλίγει μπροστά της ένας πιο ανθρώπινος, πιο ζεστός, Πίτερ. Ένας άνδρας που μέχρι χθες, δεν τολμούσε να κοιτάξει ευθεία στα μάτια.

- Συνεχίζεται… [Κλικ Εδώ]

VN:F [1.9.22_1171]
Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Με πόσα αστέρια το βαθμολογείτε;
Rating: 8.0/10 (5 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +5 (from 5 votes)
Κι όμως, την αγαπώ ακόμα... [Part 20], 8.0 out of 10 based on 5 ratings
Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Copyright © 2016 GTM All rights reserved.
desk-mess-mirrored v

web analytics