Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 17]

Μεγάλοι έρωτες…

Μεγάλοι έρωτες…

Ο Μαϊκλ, αφού συνέρχεται από το πρώτο σοκ, δεν βλέπει κάθε μέρα αστυνομικούς να του μιλούν για φόνο άλλωστε, τους καλεί να περάσουν στο γραφείο.

- Περάστε, καθίστε, αν και δεν μπορώ να καταλάβω, τι σχέση μπορεί να έχω εγώ με το φόνο;
– Σας παρακαλώ κύριε, μην εξάπτεστε, κι εμείς τη δουλειά μας κάνουμε. Καταρχήν να ξεκινήσουμε από τα τυπικά, ονομάζεστε Μαϊκλ Μίλλερ σωστά.
– Μάλιστα.
– Που βρισκόσασταν σήμερα το πρωί από τις 4:00 έως τις 6:00;
– Δεν καταλαβαίνω, τι ερωτήσεις είναι αυτές; Είμαι ύποπτος για κάτι; Ποιος δολοφονήθηκε τελικά και απευθύνεται σε μένα τέτοιες ερωτήσεις; Μήπως χρειάζεται να καλέσω το δικηγόρο μου;
– κ. Μίλλερ, δεν υπάρχει λόγος να εκνευρίζεστε έτσι, ούτε χρειάζεστε δικηγόρο για να απαντήσετε σε μερικές τυπικές ερωτήσεις. Βεβαίως, είναι δικαίωμα σας να ζητήσετε την παρουσία δικηγόρου, οπότε δεν μπορούμε να συνεχίσουμε εδώ, Θα χρειαστεί να περάσετε από το τμήμα, όταν έρθει ο δικηγόρος σας, για να κάνουμε την κουβέντα αυτή.

Το κείμενο αυτό είναι μια ιστορία
σε εξέλιξη. Για να διαβάσετε τα
άλλα κομμάτια κάντε κλικ
στο αντίστοιχο νούμερο:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17]
[18] [19] [20] [21] [22]
[23] [24] [25] [26] [27]
[28] [29] [30] [31]

– Όχι, δεν χρειάζεται, ας τελειώνουμε με αυτό.
– Λοιπόν, που βρισκόσασταν σήμερα το πρωί από τις 4:00 έως τις 6:00;
– Στο σπίτι μου και κοιμόμουν.
– Υπάρχει κάποιος που μπορεί να επιβεβαιώσει αυτό;
– Όχι, μένω μόνος.
– Μάλιστα. Σήμερα το πρωί βρέθηκε το πτώμα του ιδιωτικού ερευνητή και πρώην αστυνομικού Τζόσουα Σμίθ. Τον γνωρίζετε;
– Ο, Θεέ μου! Δεν είναι δυνατόν!
– κ. Μίλλερ, γνωρίζεται τον κ. Σμίθ;
– Φυσικά, είναι οικογενειακός φίλος. Πως έγινε; Τι συνέβη;
– Δεν μπορούμε να μπούμε σε λεπτομέρειες της υπόθεσης, καταλαβαίνεται. Δίπλα στο πτώμα, βρέθηκε ένας φάκελος με το όνομα μας, ένας άδειος φάκελος κ. Μίλλερ. Γνωρίζεται κάτι για αυτό;
– Όχι, τι μπορεί να γνωρίζω δηλαδή; Τίποτα απολύτως!
– Καλώς, γνωρίζεται μήπως κάποιον, που θα είχε λόγους να δολοφονήσει τον Σμίθ;
– Δεν νομίζω, Όχι.
– Οκ, αυτά προς το παρόν, δεν θα σας κουράσουμε άλλο, ευχαριστούμε πολύ για τη συνεργασία σας. Θα θελα να γνωρίζεται ότι, αν και πρώην αστυνομικός, για το σώμα της αστυνομίας, ο Σμίθ ήταν ένας από εμάς, θα κάνουμε τα πάντα για να βρούμε ποιος κρύβεται πίσω από την δολοφονία του. Καλή σας μέρα!

Καθώς το Μαϊκλ συνοδεύει τους δύο αστυνομικούς στην έξοδο, το μυαλό του έχει πάρει φωτιά. Έκανε άραγε καλά που απέκρυψε την έρευνα που είχε αναθέσει στο Σμιθ; Από την άλλη, αν το έλεγε, θα έριχνε όλες τις υποψίες στον Νικ και δεν το ήθελε. Ξέρει το Νικ από μικρό παιδί, δεν μπορεί να πιστέψει ότι θα μπορούσε να είναι μπλεγμένος σε κάτι τέτοιο. Λίγο πριν κλείσει την πόρτα, ο υπαστυνόμος κοντοστέκεται και απευθύνει μια ακόμα ερώτηση στον Μαϊκλ.

- Α, κάτι τελευταίο κ. Μίλλερ, είχατε αναθέσει καμία υπόθεση σας το τελευταίο διάστημα στον Σμιθ;
– Ε, να σας πω, όχι τίποτα σημαντικό.
– Καλός, ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία σας, καλημέρα σας.

Καθώς απομακρύνονται από το γραφείο του Μαϊκλ, ο Άντερσον λέει στον υπαστυνόμο.

- Αυτός ο τύπος κάτι κρύβει. Είδες πόσο ανήσυχος ήταν;
– Ναι, είναι και χωρίς άλλοθι. Είμαι σίγουρος, θα ξανάρθουμε σύντομα εδώ.

Η ώρα είναι πλέον 9 παρά δέκα, τα λεπτά περνούν βασανιστικά για τον Μαϊκλ. Τι να κάνει; Πώς να χειριστεί την κατάσταση; Τι είχε ο φάκελος που βρέθηκε άδειος δίπλα στον Σμιθ; Μπορεί ο Νικ είναι μπλεγμένος στην υπόθεση αυτή; Τελικά η Έμιλη πόσα γνωρίζει για τις δραστηριότητες του αδερφού της; Τη στιγμή που αυτά συμβαίνουν στο μυαλό του, μπαίνει στο γραφείο η Έμιλη.

Ανταλλάσοντας την πρώτη καλημέρα με το Μαϊκλ, δείχνει ευδιάθετη και με κέφι. Φορώντας ένα υπέροχο άσπρο φόρεμα και με το χαμόγελο στα χείλη, μοιάζει σαν να μην ταιριάζει στην αύρα του γραφείου, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί. Παρόλα αυτά, η Έμιλη παρατηρεί τη νευρικότητα του Μαϊκλ και τον ρωτά τι του συμβαίνει. Εκείνος, της απαντά ότι δεν έχει τίποτα, απλά προβλήματα με τον πατέρα του, της δίνει ένα φιλί και πηγαίνει στο γραφείο του.

Έχουν περάσει σχεδόν 4 ώρες από τη στιγμή που ο Μαϊκλ έμαθε για το θάνατο του Σμιθ. Τις 4 αυτές ώρες, βρίσκετε κλεισμένος πίσω από την βαριά πόρτα του γραφείου του, προσπαθεί να δει καθαρά όλα τα δεδομένα και να βγάλει συμπεράσματα. Όλο αυτό το διάστημα, η Έμιλη, είναι απορροφημένη με την εργασία που της είχε αναθέσει την προηγούμενη μέρα και δεν έχει κοιτάξει το ρολόι. Όταν κάποια στιγμή αντιλαμβάνεται τι ώρα είναι, απορεί με το γεγονός ότι ο Μαϊκλ δεν τις έχει μιλήσει καθόλου όλες αυτές τις ώρες, αποφασίζει να πάει στο γραφείο του και να δει τι έχει πραγματικά.

- Μωρό μου;
– Ναι Έμιλη, τι θέλεις;
– «Έμιλη»; Έγινα Έμιλη για σένα ξαφνικά; Τι έγινε Μαϊκλ, πήρες αυτό που ήθελες από εμένα και ξέχασες όλα τα γλυκόλογα; Ξανά έγινα η Έμιλη;
– Όχι ρε χαζό, που πήγε πάλι το μυαλό σου; Τι είναι αυτά που λες; Απλά είμαι λίγο προβληματισμένος με διάφορα θέματα. Έμαθα για το θάνατο ενός φίλου σήμερα το πρωί και δεν είμαι καλά.
– Ποιος; Τον ξέρω;
– Όχι καρδούλα μου, που να τον ξέρεις Τζόσουα Σμίθ λέγετε.
– Ο ασπρομάλλης κύριος που ήταν εχθές εδώ;!
– Α, το είχα ξεχάσει ότι τον είχες συναντήσει εχθές εδώ. Ναι εκείνος βρέθηκε νεκρός σήμερα το πρωί. Όπως καταλαβαίνεις, δεν είναι καλή η ψυχολογία μου για αυτό μην με παρεξηγείς.
– Ο, μωρό μου, δεν ήξερα.

Λέει η Έμιλη και πέφτει στην αγκαλιά του, δίνοντας του ένα φιλί. Ξαφνικά, ενώ είναι ακόμα αγκαλιασμένοι, παραδομένοι ο ένας στα χείλη του άλλου, ακούγετε η κεντρική πόρτα του γραφείου να ανοίγει. Με την άκρη του ματιού του, ο Μαϊκλ βλέπει σε μια αντανάκλαση της τζαμαρίας, ότι αυτός που μπήκε στο γραφείο είναι ο Νικ. Ο οποίος μπήκε με γοργό βηματισμό και κατευθύνεται προς το εσωτερικό δωμάτιο, στο οποίο βρίσκετε το γραφείο του Μαϊκλ. Την τελευταία στιγμή πριν μπει ο Νικ, καταφέρνει, με μια απότομη κίνηση, να απομακρύνει την Έμιλη τόσο από κοντά του, όσο χρειάζεται ώστε να μην κινήσει υποψίες. Η Έμιλη, τον κοιτά προς στιγμήν σαστισμένη, αλλά πριν καν βγει μια λέξη από το στόμα της, ο αδερφός της είναι ήδη μέσα στο χώρο.

- Έμιλη πήγαινε μέσα, πρέπει να μιλήσω με τον Μαϊκλ.
– Καλημέρα και σε σένα αδερφούλη τι έγινε; Θα βρεις και την πόρτα για το σπίτι κάποια στιγμή;
– ΕΙΠΑ! πήγαινε μέσα!

Η Έμιλη, χωρίς να φέρει καμία αντίδραση, κατεβάζει το κεφάλι και φεύγει από το γραφείο. Την τελευταία φορά που είχε δει τόσο έξαλλο τον αδερφός της, ήταν όταν την είχε χτυπήσει ο προηγούμενος δεσμός της. Ο Νικ τον είχε στείλει τότε στο νοσοκομείο για 2 μήνες, με κατάγματα στα πλευρά από το ξύλο. Κλείνοντας την πόρτα πίσω της, είναι εμφανές ότι τα χέρια της τρέμουν, μέχρι να φτάσει στο γραφείο της τρέμει ολόκληρη. Τι είναι αυτό που έκανε το Νικ τόσο έξαλλο; Έμαθε για εκείνη και τον Μαϊκλ; Θέλει τόσο πολύ να ακούσει τι θα πουν μέσα, αλλά έχουν κοπεί τα πόδια της. Αισθάνεται, ότι δεν έχει δύναμη να σηκωθεί από το κάθισμα της. «Θεέ μου, μην έχει μάθει, σε παρακαλώ!» ψελλίζει, ακουμπώντας τα χέρια της στο γραφείο με ενωμένες τις παλάμες της μπροστά στο πρόσωπο της, σαν να προσεύχεται στο θεό για τον Μαϊκλ.

Μέσα στο γραφείο, ο Νικ αφού βεβαιώνεται ότι η πόρτα είναι κλειστή, γυρίζει προς τον Μαϊκλ και προσπαθώντας να συγκρατηθεί και να μην φωνάξει του λέει.

- Πότε σκόπευες να μου το πεις ε;
– Νικ; τι ύφος είναι αυτό; Τι τρέχει; Για τι πράγμα μιλάς;
– Μην μου παίζεις εμένα την παρθένα Μαρία! Ξέρεις πολύ καλά για τι μιλάω! Σε εμπιστευτικά ρε!
– Νικ τι είναι αυτά που λες; Δεν καταλαβαίνω!
– Δεν καταλαβαίνεις έτσι; Δεν καταλαβαίνεις; Εγώ σου έφερα την αδερφή μου στο γραφείο σου ρε, έτσι μου το ξεπληρώνεις;
– Νικ, Μίλα επιτέλους καθαρά! Τι μου λες δεν καταλαβαίνω!
– Δεν καταλαβαίνεις ε; Μήπως και το όνομα Σμιθ δε σου λέει τίποτα! Ή μήπως πίστευες ότι θα έβαζες κάποιον να διεξάγει έρευνα για μένα και δεν θα το μάθαινα; Ξέρεις τι ζημιά προκαλεί στις δουλειές μου, ένας πρώην αστυνομικός που ρώτα την πιάτσα για μένα; Κανείς δε θα κάνει μαζί μου δουλειά πλέον, από φόβο ότι με παρακολουθούν οι μπάτσοι!
– Για στάσου ένα λεπτό. Ναι εντάξει, εγώ τον έβαλα να ψάξει, αλλά φταις εσύ, που δεν ήσουνα από την αρχή ειλικρινείς μαζί μου. Περίμενες να πιστέψω αυτές τις μαλακίες που μου είπες; ότι όλα αυτά τα λεφτά, είναι από τα νυχτερινά μαγαζιά; Χθες νομίζεις ότι γεννήθηκα; Έπρεπε να μάθω που πάω να μπλέξω! και για να έχουμε καλό ρώτημα, τι πελάτες έχεις που φοβούνται τα πάρε δώσε με την αστυνομία;
– Αν σου έλεγα την αλήθεια δε θα με βοηθούσες! Αν σου πω τώρα, θα βοηθήσεις;
– Λέγε και βλέπουμε, εδώ που φτάσαμε.
– Κάνω εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων αναβολικών από την Αμερική. Δεν ανιχνεύονται σε κανένα τεστ, πελάτες μου είναι μεγάλα ονόματα στο χώρο του αθλητισμού! Κατάλαβες τώρα? Δεν πρέπει να τραβάω πάνω μου βλέμματα, αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι της πιάτσας, φοβούνται με το παραμικρό!
– Θες να πιστέψω τώρα δηλαδή, ότι δεν έχεις καμιά σχέση με προστασίες, ναρκωτικά, δολοφονίες!
– Είσαι ηλίθιος ρε; Ποιος σου τα λέει αυτά; Απλός αφήνω τη φήμη να υπάρχει, γιατί βολεύει! Άμα σε φοβούνται δεν σου πειράζει κανείς τα μαγαζιά.
– Ναι ε; Και ο Σμιθ γιατί έπρεπε να πεθάνει; Να υποθέσω, ότι ούτε για το φόνο έχεις ιδέα έτσι;
– Δολοφονήθηκε; Πότε; Και υποψιάζεσαι εμένα; Δεν μιλάς σοβαρά Μαϊκλ! Με ξέρεις από παιδί, με έχει ικανό να σκοτώσω κάποιον;
– Δεν ξέρω τι είσαι ικανός να κάνεις, σε γνώριζα όταν ήσουν παιδί. Τώρα δεν σε ξέρω!
– Μαϊκλ σύνελθε, εγώ ήρθα σήμερα εδώ να σου πω να αποσύρεις το Σμιθ από την έρευνα! Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να είχε πυροβολήσει τον Σμιθ! Γιατί πρέπει να είμαι εγώ ο δολοφόνος του.
– Ποιος σου είπε ότι πυροβολήθηκε; Πως το γνωρίζεις αυτό; Ούτε εγώ δεν γνωρίζω πως πέθανε!

- Συνεχίζεται… [Κλικ Εδώ]


VN:F [1.9.22_1171]
Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Με πόσα αστέρια το βαθμολογείτε;
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +2 (from 2 votes)
Κι όμως, την αγαπώ ακόμα... [Part 17], 10.0 out of 10 based on 2 ratings
Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Copyright © 2016 GTM All rights reserved.
desk-mess-mirrored v

web analytics