Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 1]

Θα παρατηρήσετε ότι τα πρώτα 4-5 part της ιστορίας, δεν είναι μεγάλα σε μέγεθος και είναι γραμμένα χωρίς ιδιαίτερη προσοχή, στη συνέχεια (θέλω να πιστεύω) υπάρχει αισθητή βελτίωση. Ο λόγος είναι γιατί το «Κι όμως, την αγαπώ ακόμα…» είναι ένα κείμενο που ξεκίνησε να γράφεται για πλάκα, με σκοπό να ολοκληρωθεί σε 2-3 part. Στη συνέχεια, ανακάλυψα πόσο όμορφο είναι να γίνεσαι ένα με τους ήρωες της ιστορίας και να ζεις μαζί τους. Δεν μπαίνω στην διαδικασία να βελτιώσω τα πρώτα κείμενα, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν την ιστορία από την αρχή της και δεν θα ήθελα να αλλοιωθεί ο τρόπος εξέλιξης της.
Μεγάλοι έρωτες...

Μεγάλοι έρωτες…

Η ώρα κοντεύει 7, η Κέλη βρίσκεται μπροστά σε μια ντουλάπα και προσπαθεί να αποφασίσει τι θα φορέσει, έχει ένα προαίσθημα ότι απόψε θα είναι μια νύχτα ξεχωριστή, θα συναντήσει επιτέλους εκείνον τον ένα, το μοναδικό, τον υπέροχο άνδρα που θα την κάνει να νιώσει διαφορετική από τις άλλες γυναίκες.

Το μάτι της πέφτει πάνω σε ένα υπέροχο κόκκινο μαύρο σύνολο που είχε αγοράσει πρόσφατα και όλοι της λένε ότι τονίζει τις υπέροχες γραμμές της, είναι αποφασισμένη, βρήκε τι θα φορέσει. Ξαφνικά στα μάτια της εμφανίζεται μια λάμψη μίσους «θα είναι και η Νάντια στην παρέα σήμερα γαμώτο» μονολογεί και ξανά βάζει το σύνολο στην ντουλάπα. Η Νάντια είναι μια αντιπαθητική φίλη του Τζόε που την είδε να φοράει το ίδιο σετ πριν μερικές μέρες. Πως θα μπορούσε να πάρει τέτοιο ρίσκο τι θα γινόταν αν φόραγε και αυτή το ίδιο ρούχο, καταστροφή!

Το κείμενο αυτό είναι μια ιστορία
σε εξέλιξη. Για να διαβάσετε τα
άλλα κομμάτια κάντε κλικ
στο αντίστοιχο νούμερο:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17]
[18] [19] [20] [21] [22]
[23] [24] [25] [26] [27]
[28] [29] [30] [31]

Πάλι πίσω στο σημείο μηδέν.

Δύο τετράγωνα παρακάτω, σε ένα άλλο διαμέρισμα, ο Ρόμπερτ κοιτάζει τον καθρέπτη γεμάτος αυτοπεποίθηση, χαζεύει τους υπέροχους κοιλιακούς που έφτιαξε με αυτά τα χάπια που του έδωσε ο Νικ από το γυμναστήριο και μια φράση σπάει την ηρεμία του δωματίου «φτου σου παιδαρά μου» ακούγετε να λέει στον εαυτό του.

Ρίχνει μια ματιά στο FaceBook να δει αν υπάρχει καμιά «φίλη» για να μιλήσουν. Είναι σίγουρος πια ότι με αυτή τη φωτογραφεία που έβαλε χθες και που τονίζει τους γραμμομένους κοιλιακούς του όλες η γυναίκες θα τρελαθούν μαζί του.
«Α η Νάντια» σκέπτεται καθώς βλέπει την Νάντια να είναι Online.

– Γεια σου Νάντια τι κάνεις;
– Καλά γλυκιέ μου, όπως τα ξέρεις.
– Τι λές πάμε για κανα καφέ απόψε;
– Έχω κανονίσει με μια μεγάλη παρέα, θέλεις να έρθεις;
– Μπα, δε θα ξέρω κανένα.
– Έλα έλα σε παρακαλώ σαν δικός μου φίλος, και εγώ δεν θα γνωρίζω πολύ κόσμο εκεί, έλα για να έχω κάποιον να μιλάω.

«Φίλος» σκέφτεται ο Ρόμπερτ και δέχεται ένα flash back από τότε που της είχε πει εμμέσως ότι ενδιαφέρεται για εκείνη και αυτή του είχε πει «είσαι πολύ καλό παιδί αλλά σε βλέπω σαν φίλο»

- Οκ τότε θα έρθω. Τι ώρα;
- Στις 10 έχουμε ραντεβού στην πλατεία
- θα είμαι εκεί

«Έχει να με δει 1 μήνα θα πάθει με τη σωματάρα που έχω κάνει» μονολογεί ο Ρομπερτ καθώς κλείνει τον υπολογιστή.

- Συνεχίζεται… [Κλικ Εδώ]



VN:F [1.9.22_1171]
Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Με πόσα αστέρια το βαθμολογείτε;
Rating: 5.5/10 (10 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +3 (from 5 votes)
Κι όμως, την αγαπώ ακόμα... [Part 1], 5.5 out of 10 based on 10 ratings
Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Copyright © 2016 GTM All rights reserved.
desk-mess-mirrored v

web analytics