Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 32]

Κι όμως, την αγαπώ ακόμα…

Κι όμως, την αγαπώ ακόμα…

Ο Πίτερ δείχνει ασυγκίνητος, με κοφτή φωνή της λέει «Τα στοιχεία μιλάνε για σένα» Εκείνη, πνιγμένη στα δάκρια, κρατά σφιχτά το πόδι του και με μια φωνή που θα έλεγε κανείς έβγαινε από τα βάθη της ψυχής της, του λέει ξανά «Δύο λεπτά, μονάχα δύο λεπτά απ τη ζωή σου, σε ικετεύω»

Εκείνος δεν μπορεί πλέον να αντισταθεί στον πειρασμό και να την ακούσει τι έχει να πει, άλλωστε αυτός ήταν ο λόγος που βρέθηκε στο δωμάτιο της, να ακούσει τη δική της πλευρά. Μαλακώνοντας, ελαφρά, τον τόνο στη φωνή του της λέει «Εντάξει, έχεις ακριβώς δύο λεπτά στη διάθεση σου. Κάθισε!»

Έχοντας πάρει πλέον αυτό που ζητούσε, η Κέλη σηκώνετε και κάθετε ξανά στον καναπέ. Ο Πίτερ, κοιτώντας το ρολόι του, κάθετε κι εκείνος στην πολυθρόνα και καθώς τη βλέπει απέναντι του, να σκουπίζει από το πρόσωπο της τα δάκρυα, η καρδιά του ραγίζει, δεν αντέχει να την βλέπει σε αυτή την κατάσταση. Παρόλα αυτά όμως, βρίσκει τη δύναμη να της πει «Ο χρόνος κυλάει, έχει μονάχα δύο λεπτά»

Το κείμενο αυτό είναι μια ιστορία
σε εξέλιξη. Για να διαβάσετε τα
άλλα κομμάτια κάντε κλικ
στο αντίστοιχο νούμερο:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17]
[18] [19] [20] [21] [22]
[23] [24] [25] [26] [27]
[28] [29] [30] [31]

«Ναι το παραδέχομαι! Εγώ είμαι σε αυτές τις φωτογραφίες»
«Είχε κανείς αμφιβολία; Είναι ξεκάθαρο ότι είσαι εσύ»
«Σε παρακαλώ, άκουσε με! Όπως μπορείς να δεις κι εσύ, σε όλες τις αγγελίες είναι μονάχα δύο φωτογραφίες μου! Ναι εγώ είμαι, εγώ τις έχω τραβήξει αλλά όχι για να βάλω αγγελίες, τις είχα στείλει στον δεσμό μου όταν ήρθαμε εδώ, γιατί μου τις ζητούσε επίμονα!»
«Το δεσμό σου; Κι εγώ τι είμαι για σένα; Μια ξεπέτα;»
«Πίτερ σε παρακαλώ! Δε θυμάσαι; Μην μου το κάνεις αυτό»

Τα λόγια με δυσκολία βγαίνουν πλέον από το στόμα της καθώς τα δάκρυα έχουν αρχίσει να τρέχουν ξανά από τα μάτια της.
«Α ναι, χωρίσατε όσο ήσουν εδώ» Ξαφνικά ο Πίτερ αρχίζει να φτιάχνει το πάζλ στο μυαλό του. Η φωνή του πλέον είναι γλυκιά, ζεστή, γεμάτη αγάπη. Δεν ήταν δύσκολο άλλωστε να τη συχωρέσει, μέσα του βαθιά είχε την ελπίδα ότι θα του δώσει μια καλή δικαιολογία.
«Πιστεύεις ότι αυτός;»
«Εκτός αν είμαι διχασμένη προσωπικότητα, δεν μπορώ να φανταστώ κανένα άλλο»
«Να τον πάρεις τηλέφωνο… όχι, όχι δεν γίνεται, αν το κάνεις θα αρνηθεί τα πάντα και θα εξαφανίσει όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αποδείξεις. Πρέπει να βρούμε άλλο τρόπο»
«Ο Μαϊκλ! Ναι, ναι αυτός σίγουρα μπορεί να βοηθήσει! Ο πατέρας του ξέρει καλά τον αρχηγό της αστυνομίας»

Η Κέλη τρέχει προς το τηλέφωνο της και καλεί τον Μαϊκλ.

«Κέλη! Τι ευχάριστη έκπληξη ήταν αυτή;»
«Μακάρι να μπορούσα να πω ότι είναι ευχάριστη αγαπημένε μου φίλε»

Η Κέλη εξηγεί εν συντομία το τι έχει συμβεί και ο Μαϊκλ από την πλευρά του, όπως ήταν φυσικό, της υπόσχετε ότι σε λίγο θα ξέρει αν και πόσο μπορεί να βοηθήσει. Δίνουν ένα τηλεφωνικό ραντεβού σε δύο ώρες και κλείνουν. Ο Μαϊκλ πιάνει το τηλέφωνο για να πάρει τον πατέρα του αλλά πριν προλάβει να κάνει την κλήση μια εισερχόμενη από το Νικ τον διακόπτει.

«Ελά, Νικ καλημέρα»
«Καλημέρα φίλε μου, πριν λίγο μίλησα με την Έμιλη και μου είπε τι έγινε χθες με την αστυνομία. Συγνώμη που σε έμπλεξα έτσι, θα στα εξηγήσω όλα όταν επιστρέψω. Τώρα όμως θέλω ακόμα μια χάρη από εσένα»
«Αμάν ρε Νικ!»
«Άκουσε με ρε Μαϊκλ, δεν είναι τίποτα σοβαρό. Απλός ο Ρόναλτ έχει ένα πρόβλημα με τη μηχανή και θα είναι στο συνεργείο  μέχρι αργά το απόγεμα. Θα ήθελα, αν μπορείς, να φροντίσεις για τις μετακινήσεις της αδερφής μου. Να μείνω ήσυχος;»
«Αυτό ήταν όλο; Σιγά το πράγμα, μείνε ήσυχος, θα το αναλάβω εγώ, άλλωστε θα είμαστε μαζί σχεδόν όλη μέρα για να βρούμε έπιπλα για το σπίτι»
«Α ναι σωστά, το είχα ξεχάσει αυτό. Ωραία φίλε τα λέμε όταν επιστρέψω»

Στο διαμέρισμα του ξενοδοχείου, ο Πίτερ βλέποντας ότι στην ουσία αδίκησε την Κέλη, αφού χωρίς καν να τη ρωτήσει της εκτόξευσε ένα βουνό κατηγορίες κι έχοντας πλέον συναισθήματα ενοχής, την πλησιάζει και προσπαθεί να την αγκαλιάσει. Εκείνη αφήνεται στην αγκαλιά του χωρίς να φέρει καμία αντίσταση και ενώ τα μάτια της δεν έχουν στεγνώσει από το κλάμα, ένα ακόμα δάκρυ ξεπροβάλει και κυλά στο πρόσωπο της καθώς με φωνή που με δυσκολία βγαίνει του λέει «Τα κατέστρεψα όλα, σε παρακαλώ συγχώρεσε με αν μπορείς, δε φανταζόμουν ότι αυτός ο άνθρωπος θα είναι τόσο κακόψυχος»
«Εγώ είναι αυτός που πρέπει να ζητήσω να με συγχωρέσεις, πως μπορεί να μου πέρασε από το μυαλό ότι εσύ είσαι ικανή για κάτι τέτοιο. Βλέπεις το παρελθόν μου…» εκείνη τον σταματά βάζοντας τα δάκτυλά της στο στόμα του και πλησιάζοντας τον τόσο ώστε να νιώθει την ανάσα της στο πρόσωπο του, λέει με ψιθυριστή φωνή «Μην μιλάς, φίλα με, μονάχα φίλα με»

Στο διαμέρισμα του ο Ρόμπερτ μόλις έχει ξυπνήσει και στέλνει ένα μήνυμα να δει αν έχει ξυπνήσει και το μωρό του η Νάντια. Δείχνει να βρίσκεται στην απόλυτη ευτυχία, μπορεί να μην την έχει κάνει ακόμα δική του αλλά και μόνο το γεγονός ότι του δίνει σημασία για αυτόν είναι αρκετό. Χρόνια ερωτευμένος μαζί της είναι η πρώτη φορά που εκείνη του έδωσε τη προσοχή που ζητούσε, χωρίς να γνωρίζει βέβαια ότι όλα αυτά είναι ένα ψέμα, ζει το όνειρο και μέσα του αισθάνεται δικαιωμένος που περίμενε και πάλευε όλα αυτά τα χρόνια.

Η απάντηση δεν έρχεται αλλά εκείνος δε στενοχωριέται καθόλου «θα κοιμάται ακόμα το μικρό μου» σκέπτεται καθώς πηγαίνει στην κουζίνα για να ετοιμάσει ένα καφέ. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική, η Νάντια είναι ξύπνια από νωρίς, μάλιστα βρίσκετε σε μια κατάσταση εκνευρισμού, γιατί ο Νικ δεν της έχει στείλει ούτε ένα μήνυμα, ούτε καν έχει δώσει σημεία ζωής. Αυτό για εκείνη είναι πρωτόγνωρο, γενικότερα η συμπεριφορά του απέναντι της δεν είναι κάτι που έχει ξαναζήσει. Είχε μάθει τους άνδρες να είναι παιχνιδάκι στα χέρια της, να εκτελούν πάντα κάθε της επιθυμία με χαρά.

Ο Νικ είναι διαφορετικός, τη μια είναι τρυφερός μαζί της, την άλλη της φέρεται σα σκουπίδι. Είναι κι αυτό που της ζήτησε να κάνει με τον Ρόμπερτ, που σε καμία περίπτωση δεν θα το δεχόταν από άλλον άνδρα, αλλά εκείνος το ζήτησε με τέτοιο τρόπο που δεν μπόρεσε να του πει όχι. Η κατάσταση στην οποία βρίσκετε θα έλεγε κανείς ότι δεν είναι της ερωτευμένης γυναίκας. Είναι περισσότερο του κακομαθημένου κοριτσιού, που κάποιος δεν του κάνει τα χατίρια, εκείνο πεισμώνει και κάνει τα πάντα για να περάσει τελικά το δικό της.
«Μα δε θα ρίξω άλλο τα μούτρα μου! Άμα θέλει ας με πάρει εκείνος».

Καθώς σκέπτεται αυτά και εκνευρισμένη όπως είναι αρπάζει το κινητό και αρχίζει να γράφει ένα μήνυμα στον Ρόμπερτ «Θα ήθελα πολύ να φάμε το μεσημέρι μαζί σπίτι σου». Η Νάντια έχει μάθει στην προσοχή των ανδρών και το κενό που της αφήνει ο Νικ, νιώθει ότι πρέπει κάπως να το αναπληρώσει. Έστω και με το Ρόμπερτ.

Εκείνος από την πλευρά του πετάει στα σύννεφα διαβάζοντας το μήνυμα της. Μες στο μυαλό του αρχίζει ένα όργιο ερωτικών φαντασιώσεων, για το τι θα ακολουθήσει μετά το φαγητό. Της στέλνει ένα μήνυμα για να της πει το οκ και αρχίζει να σχεδιάζει στο μυαλό του τι θα ετοιμάσει για την αγαπημένη του. Πρέπει να είναι όλα τέλεια.

Έχουν περάσει δύο ώρες από τότε που η Κέλη μίλησε με τον Μαϊκλ και τώρα περιμένει με αγωνία το τηλεφώνημα του. Ο Πίτερ, έχοντας μάθει από το Κρίστοφερ ότι κατάφεραν και πήραν την αναβολή μέχρι τη Δευτέρα, είναι περισσότερο ήρεμος και περιμένει κι αυτός τα νέα που θα τους φέρει τηλεφώνημα. Καθώς τα λεπτά κυλούν, η Κέλη κοιτά ξανά και ξανά την οθόνη του κινητού, τη μια για να δει αν έχει σήμα, την άλλη για να δει αν έχει μπαταρία. Όσο ο χρόνος περνά τόσο μεγαλώνει και η αγονία της. Ξαφνικά το τηλέφωνο αρχίζει να χτυπά και πριν καν κοιτάξει ποιος είναι απαντά. «Έλα τι έμαθες»

Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής σύνδεσης είναι όντος ο Μαϊκλ και έχει καλά νέα για τη φίλη του. Μετά από παρέμβαση του πατέρα του, εξασφάλισε την άμεση συνεργασία του τμήματος δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος, ζητά από την Κέλη να του δώσει τις διευθύνσεις που είναι αναρτημένες οι αγγελίες έτσι ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν τι διαδικασία. Εκείνη, αφού του δίνει όλες της απαραίτητες πληροφορίες, προσπαθεί να μάθει περισσότερα σχετικά με τη διαδικασία.
«Σου είπε πότε θα έχουν αποτελέσματα;»
«Λογικά την Κυριακή θα ξέρουν, εκτός αν… τέλος πάντως άσε να έρθει η Κυριακή και βλέπουμε»

«Μη μιλάς με μισόλογα ρε Μαϊκλ, τι εκτός αν;»
«Ο αστυνομικός διευθυντής, που μίλησα μαζί του, μου είπε ότι αν οι αναρτήσεις έχουν γίνει από internet καφέ το είναι πολύ πιθανό να μην μάθουμε ποτέ ποιος τις έκανε.»
«Θεέ μου! Κι αν, αν τους πω ποιος πιστεύω ότι το έκανε; Δεν μπορεί να γίνει κάτι;»
«Δυστυχώς όχι, εκτός αν τον καλέσουν για να δώσει κατάθεση και από εκεί προκύψουν ενδείξεις. Αλλά όπως μου είπαν, καλύτερα μέχρι να γίνει η πρώτη έρευνα να μη λάβει γνώση ο ύποπτος ότι είναι στα ίχνη του, γιατί υπάρχει κίνδυνος να διαγράψει τα όποια στοιχεία έχουν απομείνει στον υπολογιστή του»
«Πως έμπλεξα έτσι! Πως έμπλεξα έτσι!»
«Έλα, έλα ηρέμισε, ας περιμένουμε μέχρι την Κυριακή και μετά μας πιάνει το άγχος»
«Καλά, εύκολο να το λες. Σε ευχαριστώ πάντως για ότι κάνεις για μένα»
«Μην είσαι χαζή, οι φίλοι για αυτό είναι για τις δύσκολες καταστάσεις»

Κλείνοντας το τηλέφωνο ο Μαϊκλ κατευθύνεται προς την τζαμαρία του γραφείου του και χαζεύει τους περαστικούς είναι η αγαπημένη του ασχολία όταν θέλει να αδειάσει το μυαλό του από σκέψεις και προβλήματα. Με το κινητό τηλέφωνο στο χέρι αντιλαμβάνεται ότι η ώρα έχει φτάσει σχεδόν 11 και η Έμιλη δεν έχει ακόμα πάει στο γραφείο. «Πού να είναι τέτοια ώρα;» αρχίζει να ψάχνει στις επαφές το όνομα της όταν το μάτι του πέφτει σε μια γνωστή εικόνα στο δρόμο έξω από το γραφείο του.

Η Έμιλη πάνω στη γνωστή μηχανή μαζί με τον άγνωστο που εκείνη του είχε πει ότι είναι ο φίλος του Νικ, ο Ρόναλτ. Όμως πως είναι αυτό δυνατό; Ο Νικ πριν 2 ώρες του είχε πει πως ο Ρόναλτ θα είναι όλη μέρα στο συνεργείο. Ποιος είναι αυτός με την αγαπημένη του;

Περιμένοντας την να ανέβει στο γραφείο το μυαλό του πλάθει χιλιάδες σενάρια, κανένα από αυτά δεν είναι κάλο. Όσο περνάνε τα λεπτά στο πρόσωπο του έχει αρχίσει να διαγράφεται ένας έντονος εκνευρισμός. Είναι η Έμιλη άλλη μια γυναίκα που πρόδωσε την αγάπη του; Είναι κι αυτή γυναίκα χωρίς αισθήματα που ήθελε να παίξει μαζί του; Όταν τελικά ανοίγει η πόρτα του γραφείου του, στο μυαλό του μοιάζει σαν να έχει περάσει ένας αιώνας από την στιγμή που την είδε να μπαίνει στο κτήριο.

Συνεχίζεται…

VN:F [1.9.22_1171]
Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Με πόσα αστέρια το βαθμολογείτε;
Rating: 9.0/10 (15 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +1 (from 3 votes)
Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 32], 9.0 out of 10 based on 15 ratings
Be Sociable, Share!
  • konstantina

    sunexeia??

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0.0/5 (0 votes cast)
    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Copyright © 2016 GTM All rights reserved.
desk-mess-mirrored v

web analytics