Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 29]

Κι όμως, την αγαπώ ακόμα...

Κι όμως, την αγαπώ ακόμα…

Στο αυτοκίνητο η Έμιλη έχει το κινητό στα χέρια της που τρέμουν και προσπαθεί να πάρει τηλέφωνο.
«Ποιόν παίρνεις;» ρωτά με αγωνία, καθώς βλέπει την αγαπημένη του να τρέμει.
«Τον αδερφό μ… Έλα Νικ με ακούς;»
«Τι θες ρε Έμιλη, ετοιμάζομαι να μπω στο αεροπλάνο, ίσα που με πρόλαβες πριν κλείσω το τηλέφωνο»
«Να, ήρθε ο Μαϊκλ από το σπίτι για να κανονίσουμε για αύριο, για τα έπιπλα! Λέμε να πάμε μέχρι το σουπερ μάρκετ, να πάρουμε τίποτα για να του κάνω το τραπέζι, οκ;»
«Έχεις χαζέψει τελείως; Με πήρες να μου πεις αυτό το πράγμα;»
«Ε, ναι, γιατί αν με έπαιρνες στο σπίτι και δε με έβρισκες; Να μην αναστατωθείς άδικα»
«Είσαι βλαμμένη πάει τελείωσε, κλείνω τώρα γιατί μπαίνω στο αεροπλάνο και πρέπει να απενεργοποιήσω το τηλέφωνο μου, τα χαιρετίσματα μου στον Μαϊκλ»
«Οκ, γεια»
Ένας βαθύς αναστεναγμός βγαίνει από μέσα της τη στιγμή που κλείνει το τηλέφωνο.
«Μωρό μου; Θα μου πεις τι τρέχει τώρα; Γιατί όλος αυτός ο πανικός;»

Το κείμενο αυτό είναι μια ιστορία
σε εξέλιξη. Για να διαβάσετε τα
άλλα κομμάτια κάντε κλικ
στο αντίστοιχο νούμερο:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17]
[18] [19] [20] [21] [22]
[23] [24] [25] [26] [27]
[28] [29] [30] [31]

Εκείνη αρχίζει να του λέει ποια είναι η Πατρίτσια, εξηγώντας του παράλληλα ότι προσπαθεί να επικοινωνεί με τον αδερφό της σε κάθε ευκαιρία που της δίνετε. Είναι λοιπόν σίγουρη, ότι θα πάρει τηλέφωνο να του πει για τη συνάντηση που είχαν, για αυτό και πήρε τον αδερφό της. Για κάποιο λόγο όμως, η Έμιλη σε αυτά που λέει, δεν αναφέρει το περιστατικό από το παρελθόν, όπου η Πατρίτσια είχε αποκαλύψει το δεσμό της στο Νικ.

Μια ώρα μετά, ο Νικ έχει φτάσει στον προορισμό του και πριν πάει να παραλάβει τις αποσκευές του ανοίγει ξανά το τηλέφωνο του. Ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, λαμβάνει ειδοποίηση ότι η Πατρίτσια τον έχει καλέσει 15 φορές.
«Τι να θέλει πάλι η τρελή» τη σκέψη του αυτή διακόπτει ο ήχος από το κινητό του που χτυπά, είναι εκείνη.
«Έλα ρε Πατρίτσια τι θέλεις;»
«Μη μου μιλάς απότομα μωρό μου, εγώ πήρα να σου πω για την αδερφή σου, για να μην ζεις στο σκοτάδι»
«Πρώτον δεν είμαι το μωρό σου και δεύτερον τι έγινε με την αδερφή μου τι εννοείς;»
«Την είδα με κάποιον Μαϊκλ, στο σούπερ μάρκετ, μου είπε ότι είναι φίλος σου, η μικρή ψεύτρα!»
«Ρε Πατρίτσια αϊ παράταμε, ναι φίλος μου είναι, μην μου σπας τα νεύρα με τις μαλακίες σου και μην με ξαναπάρεις»
και της κλείνει το τηλέφωνο.
«Μα, μα, αφού τους είδα να φιλιούνται» μονολογεί παραπονεμένη.

Πριν ο Νικ προλάβει να το βάλει στην τσέπη, το κινητό χτυπά ξανά, εκείνος αγριεμένος απαντά.
«Σου είπα μην με ξαναπάρεις, δεν νιώθεις;»
«Είσαι σίγουρος ότι δε θες να ακούς τη φωνή μου; Δεν είναι τρόπος αυτός να μιλάς στο φύλακα άγγελό σου!»
ακούγετε μια αντρική φωνή να του λέει από την άλλη πλευρά.
«Έλα ρε, συγνώμη, μια καριόλα δε με αφήνει σε ηρεμία, αλλά τι τρέχει; Γιατί με παίρνει τέτοια ώρα;»
«Έμαθα κάτι, κάτι που κοστίζει πολλά!»
«Ξέρεις ότι πάντα πληρώνω και μάλιστα πάρα πολύ καλά»
«Αυτή η πληροφορία θα σου στοιχίσει τα διπλά και πίστεψε με αξίζει μέχρι το τελευταίο ευρώ»
«ΟΚ, σου έχω εμπιστοσύνη, λέγε!»
«Ο Άντερσον έβγαλε ένταλμα έρευνας για ναρκωτικά στο σπίτι σου, μετά από κάρφωμα που έκανε ένα πρεζόνι, αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Έχει μια πληροφορία, ότι οι κάλυκες από τη δολοφονία του Σμιθ, είναι θαμμένοι στην κήπο σου, κάτω από το μεγάλο δέντρο»
«Δεν είναι δυνατόν! Από πού είναι αυτή η πληροφορία, έμαθες;»
«Δεν ξέρω φαίνεται πως είναι από κάποιο ανώνυμο τηλεφώνημα»
«Τα κωλόπαιδα, πάνε να με μπλέξουν άσχημα! Ευχαριστώ για την πληροφόρηση, για μια ακόμα φορά είσαι άψογος»

Καθώς ο Νικ κλείνει το τηλέφωνο σκέπτεται για λίγο και στη συνέχεια παίρνει την αδερφή του. Η Έμιλη είναι στο σπίτι με τον Μαϊκλ, μαγειρεύουν, το τηλέφωνο της χτυπά και εκείνη βλέπει ότι η κλήση είναι από τον αδερφό της. Το μυαλό της πάει στη συνάντηση που είχε νωρίτερα στο σούπερ μάρκετ και κρύος ιδρώτας λούζει το κορμί της.

«Παρακαλώ;» Απαντά με διστακτική, σχεδόν τρεμάμενη φωνή.
«Έμιλη ο Νικ είμαι, χωρίς να ρωτάς το πώς και το γιατί, πήγαινε στον κήπο κάτω από το μεγάλο δέντρο, δες αν κάπου εκεί είναι ανακατεμένο πρόσφατα το χώμα και σκάψε. Ότι είναι θαμμένο εκεί πάρτο, εξαφάνισε το και φύγε το συντομότερο από το σπίτι, πες στον Μαϊκλ να σε φιλοξενήσει για ένα βράδυ, δε θα έχει πρόβλημα πιστεύω.»
«Μα, γιατί; Τι έγινε; Τι τρέχει;»
«Κάνε ότι σου λέω! Δεν έχουμε πολύ χρόνο»

Η Έμιλη φανερά ανήσυχη κλείνει το τηλέφωνο και εξηγεί στον Μαϊκλ πως έχει η κατάσταση. Φτάνοντας στον κήπο, ένα σημείο ακριβώς κάτω από το δέντρο ξεχωρίζει, φαίνεται το χώμα έχει πρόσφατα σκαφτεί. Ο Μαϊκλ παίρνει μια τσάπα από τα εργαλεία του κηπουρού και αρχίζει να σκάβει. Έχει φτάσει σε ένα βάθος περίπου 30 πόντους, όταν συνειδητοποιεί ότι από εκεί και κάτω το χώμα είναι σκληρό, ότι κι αν είχε στο μυαλό του ο Νικ, όταν έλεγε ότι κάτι υπάρχει εκεί, θα πρέπει να είναι στο χώμα που μόλις έβγαλε. Βλέποντας την Έμιλη να τρέμει από νευρικότητα, αφήνει την τσάπα και ψάχνει μες στο χώμα με τα χέρια, αλλά τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα εκεί, μονάχα χώμα. Η Έμιλη παίρνει το Νικ τηλέφωνο.

«Νικ, δεν υπάρχει τίποτα εκεί που μου είπες»
«Τίποτα; Είσαι σίγουρη; Κοίταξες καλά;»
«Ναι σου λέω, αποκλείετε να ήταν κάτι και να μην το είδαμε»
«Πάρε το Μαϊκλ και φύγετε από το σπίτι τώρα αμέσως»

Υπακούοντας στην εντολή από τον αδερφό της, παίρνει το Μαϊκλ και κατευθύνονται προς την μεγάλη καγκελόπορτα που οδηγεί στο δρόμο μπροστά από το σπίτι.

Πίσω στο ξενοδοχείο η Κέλη με τον Πίτερ βρίσκονται αγκαλιασμένοι πάνω στο κρεβάτι, ένα χάος από χαρτιά, φακέλους και φωτογραφίες υπάρχει γύρω τους αλλά εκείνοι δείχνουν να μην νοιάζονται. Λες και μόλις επέστρεψαν από ένα υπέροχο ταξίδι, με την ευτυχία να είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα τους. Η Κέλη έχει χωθεί μέσα στην αγκαλιά του σαν μικρό παιδί που κρυώνει, κι εκείνος την κρατά με στοργή.

«Από την πρώτη στιγμή που σε είδα να μπαίνεις στο γραφείο, φανταζόμουν αυτή τη στιγμή» και η φωνή του ηχεί στα αφτιά της σαν γλυκιά μελωδία
«Γιατί δεν είπες τίποτα τόσο καιρό;»
«Όταν αναλάβαμε το γραφείο από τους γονείς μας, εγώ κι ο Κρίστοφερ, κάναμε μια συμφωνία. Για να μην υπάρξουν προβλήματα στη λειτουργία του γραφείου, δε θα μπλέκαμε ερωτικά με καμία υπάλληλο ή πελάτισσα»
«Α, μάλιστα, τώρα εξηγούνται πολλά. Τώρα τι άλλαξε;»
«Εσύ, μετά που θα τελειώσουμε από τη δίκη, δε θα είσαι πλέον υπάλληλος, αλλά συνεργάτης. Εξάλλου έχω μιλήσει με τον Κρις και του έχω πει πως νιώθω για σένα, μου έχει δώσει το πράσινο φώς. Άλλωστε, σε όλους τους κανόνες πρέπει να υπάρχει και εξαίρεση. Ιδικά αν η εξαίρεση είναι ένας άγγελος σαν εσένα!»
«Αλήθεια το λες;»
τον ρωτά και τον κοιτά στα μάτια, σαν να περιμένει όχι να ακούσει το σ’ αγαπώ, αλλά να το δει στα μάτια του.

Εκείνος δεν της απαντά, ανασηκώνετε, της χαϊδεύει απαλά τα μαλλιά, την κοιτά βαθειά στα μάτια. Εκείνη σαν υπνωτισμένη δείχνει γαλήνια και ευτυχισμένη. Ο Πίτερ της έχει απάντηση στην ερώτηση, ακριβώς με τον τρόπου που περίμενε ότι θα το κάνει. Πλησιάζοντας αργά τα χείλη της στο λαιμό του, του δίνει ένα φιλί και του ψιθυρίζει «σε θέλω».

Από την άλλη ο Μαϊκλ με την Έμιλη κλειδώνουν την πόρτα του κήπου και βρίσκονται και οι δύο με πλάτη στο δρόμο, όταν ακούγετε πίσω τους μια φωνή. «Καλησπέρα σας, μπα τι βλέπω; Κι εσείς εδώ κύριε Μίλλερ;» Είναι ο ντεντέκτιβ Άντερσον και στα χέρια του κρατά το ένταλμα έρευνας για το σπίτι.

Εξηγεί  το λόγο της παρουσίας του εκεί και ζητά από το ζευγάρι, να περιμένει μαζί με τον υπαστυνόμο Λέτοφ, κατά την διάρκεια εκτέλεσης του εντάλματος. Η Έμιλη παραδίδει τα κλειδιά της στον Άντερσον ο οποίος δεν ασχολείται καν με το σπίτι, δίνει τα κλειδιά σε δύο άλλους και τους ζητά να το ψάξουν, αυτός μαζί με ένα ακόμα αστυνομικό, αναζητούν το δέντρο που του έχει πει ο μυστηριώδεις τύπος στο τηλέφωνο.

Φτάνοντας κάτω από το δέντρο βλέπει την τσάπα πεταμένη στο πλάι και την τρύπα κάτω από το δέντρο. Φανερά εκνευρισμένος, αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάποιος στο τμήμα που ενημέρωσε για το ένταλμα τον Νικ. Σίγουρος πια, πως η Έμιλη έχει βρει τους κάλυκες και τους έχει κρύψει μετά από εντολή του αδερφού της, κατευθύνεται προς εκείνη με άγριες διαθέσεις.

«Πού είναι οι κάλυκες;»
«Τι είναι αυτά που λες; Για ποιους κάλυκες μιλάς; Δεν καταλαβαίνω;»
«Ξέρεις πολύ καλά τι σου λέω!»
Της λέει και κάνει μια κίνηση προς το μέρος της σαν να θέλει να την χτυπήσει. Εκείνη τη στιγμή ο Μαϊκλ μπαίνει ανάμεσα τους και με τα χέρια του ακουμπά στο στήθος τον Άντερσον λέγοντας του
«Ηρεμίστε ντετέκτιβ, είμαστε εδώ και θα συνεργαστούμε μαζί σας σε ότι θέλετε»
Εκείνος, βλέπει τα χέρια του Μαϊκλ που είναι ακόμα βρώμικα από το χώμα και αντιλαμβάνεται πως εκείνος είναι που έσκαψε. Με μια κίνηση αρπάζει το χέρι του, το φέρνει στην πλάτη και περνώντας του τις χειροπέδες του λέει
«κ. Μίλλερ συλλαμβάνεστε για αντίσταση κατά της αρχής, παρεμπόδιση εκτέλεσης εντάλματος έρευνας. Έχετε το δικαίωμα …»

- Συνεχίζεται… [Κλικ Εδώ]

VN:F [1.9.22_1171]
Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Με πόσα αστέρια το βαθμολογείτε;
Rating: 9.1/10 (11 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +2 (from 2 votes)
Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 29], 9.1 out of 10 based on 11 ratings
Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Copyright © 2016 GTM All rights reserved.
desk-mess-mirrored v

web analytics