Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 28]

Κι όμως, την αγαπώ ακόμα…

Κι όμως, την αγαπώ ακόμα…

Σταγόνες ιδρώτα κάνουν την εμφάνιση τους στο μέτωπο της, αρχίζει να τρέμει, νιώθει να μην μπορούν να την κρατήσουν τα πόδια της. Με μιας σωριάζετε στον καναπέ, που είναι δίπλα της, είναι αδύνατο να βγάλει λέξη. Ο Μαϊκλ από την άλλη, έχει αρχίσει μια απίστευτη διεργασία στο μυαλό του, προσπαθώντας να βρει την καλύτερη δικαιολογία να πει όταν θα γινόταν η αποκάλυψη, αλλά τίποτα, το κεφάλι του πάει να εκραγεί. Ο Νικ, κοιτά στον καθρέπτη του νιπτήρα το πρόσωπο του, από τη θέση που έχει το σώμα του, σε σχέση με τον καθρέπτη, έχει οπτική επαφή με την κουρτίνα, που καλύπτει την μπανιέρα. Ένα περίεργο χαμόγελο εμφανίζεται στο πρόσωπο του.

«Μπα άστο. Καλύτερα να κάνω ένα ντουζ όταν φτάσω στο ξενοδοχείο μου»

Το κείμενο αυτό είναι μια ιστορία
σε εξέλιξη. Για να διαβάσετε τα
άλλα κομμάτια κάντε κλικ
στο αντίστοιχο νούμερο:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17]
[18] [19] [20] [21] [22]
[23] [24] [25] [26] [27]
[28] [29] [30] [31]

Σαν ρομπότ που μόλις το τροφοδότησαν με ρεύμα, η Έμιλη πετάγεται από τον καναπέ και φωνάζει προς τον αδερφό της, που εκείνη τη στιγμή βγαίνει από το μπάνιο.

«Ναι, ναι, αυτό είναι το καλύτερο»
«Γιατί φωνάζει κοριτσάκι; Δίπλα σου είμαι!»
«Νόμιζα ότι ήσουν ακόμα στο μπάνιο. Για πες μου πότε θα επιστρέψεις;»
«Αύριο είναι Παρασκευή, λογικά θα είμαι πίσω την Κυριακή, το πολύ Δευτέρα πρωί. Για τα μαγαζιά έχω κανονίσει με το Ρόναλτ, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα εσύ. Τώρα που το σκέπτομαι, μπορούμε να ζητήσουμε από το Μαϊκλ να σε βοηθήσει να βρεις έπιπλα και συνεργείο για να μετακομίσεις μέσα στο σαββατοκύριακο, λες να έχει πρόβλημα; Κάτσε να τον πάρω ένα τηλέφωνο»

«Όχι, όχι μην τον πάρεις!!» του λέει εκείνη πανικόβλητη, από το φόβο της ότι θα ακουστεί το κινητό του Μαϊκλ να χτυπά από το μπάνιο. Ο Μαϊκλ που έχει βγει από την μπανιέρα και έχει στήσει αφτί στην πόρτα του μπάνιου, ακούγοντας τα λόγια του Νικ, ψάχνει με απεγνωσμένες κινήσεις το κινητό του, για να το βάλει στο αθόρυβο.

«Γιατί να μην τον πάρω κοριτσάκι μου;»
«Μιλήσαμε και τα έχουμε κανονίσει, προσφέρθηκε από μόνος του να βοηθήσει, μην ανησυχείς»
«Καλώς, αφού είναι έτσι. Φεύγω να προλάβω και το αεροπλάνο»

Στο ξενοδοχείο, που βρίσκονται ο Πίτερ με την Κέλη, έχουν απορροφηθεί από την μελέτη των στοιχείων. Οι δυο τους βρίσκονται πάνω στο κρεβάτι του δωματίου, με ένα σορό φακέλους και χαρτιά γύρο τους, προσπαθώντας να βρουν τι είναι αυτό που βρήκε ο εισαγγελέας. Τουλάχιστον αυτό ισχύει από την πλευρά της Κέλη, γιατί ο Πίτερ είναι χαμένος στις σκέψεις του.

Από τη στιγμή που την είδε με αυτή, την αστεία για άλλους εμφάνιση, κάτι μέσα του τον τάραξε. Έχει συνηθίσει να βλέπει όμορφες γυναίκες, αλλά ήταν βαμμένες, φτιαγμένες, περιποιημένες, ποτέ δεν περίμενε ότι μια γυναίκα μπορεί να έχει τόση φυσική ομορφιά και κάτι τόσο απλό, όσο μια πιζάμα με λαγουδάκια, να την κάνει να δείχνει τόσο υπέροχη. Δεν είναι τα ρούχα που κάνουν την Κέλη όμορφη, είναι η αύρα της, είναι το χαμόγελο της, δεν μπορεί με τίποτα να συγκεντρωθεί στην δουλεία τους, το μόνο που θέλει μέσα του, είναι να γευτεί τα χείλη της. Όμως πώς να τολμήσει να της πει οτιδήποτε, αφού σε προηγούμενες κουβέντες που είχαν κάνει, η Κέλη είχε εκμυστηρευτεί στον Πίτερ ότι πάντα μετά από ένα χωρισμό, δεν μπορεί να δει άντρα ερωτικά και χρειάζεται χρόνο για να συνέλθει το εγώ της.

Όλες αυτές οι σκέψεις πάθους που είχαν κατακλύσει το μυαλό του, είχαν κάνει το αίμα στις φλέβες του να κυλά πιο γρήγορα, την καρδία του να ακολουθεί τους παθιασμένους ρυθμούς του μυαλού και όλο αυτό να έχει αποτυπωθεί έντονα στο πρόσωπο του. Σε μια στιγμή, η Κέλη, γυρνώντας να πάρει ένα φάκελο, που βρίσκετε σε απόσταση αναπνοής από εκείνον, παγώνει. Τα μάτια της καρφώνονται στα δικά του, τώρα πλέον ξέρει πέρα από κάθε αμφιβολία, αυτός ο άνδρας την ποθεί, την θέλει. Εκείνη θέλει να πάρει το βλέμμα της από πάνω του, αλλά δεν μπορεί. Η καρδιά της έχει αρχίσει να χτυπά χωρίς ρυθμό με δύναμη, τα μάγουλα της έχουν κοκκινίσει, σαν κοριτσάκι που για πρώτη φορά νιώθει την έξαψη του έρωτα. Έχει καταφέρει να την κερδίσει μονάχα με αυτό το βλέμμα του, αντιλαμβάνεται πως και εκείνη τον θέλει όσο τίποτα άλλο. Χωρίς να πει τίποτα, πλησιάζει τα χείλη του στα δικά της και της δίνει ένα παθιασμένο φιλί. Εκείνη ανταποκρίνεται στο φιλί με ακόμα περισσότερο πάθος και έτσι χωρίς να πουν ούτε μια λέξη, παραδίδονται ο ένας στα χάδια του άλλου, είναι δε τόσο μεγάλο το πάθος που τους έχει κυριεύσει, που με μια ταυτόχρονή κίνηση τους, πετούν στο πάτωμα φακέλους και χαρτιά της δικογραφίας και ξεκινούν να βγάζουν ο ένας τα ρούχα του άλλου με μανία.

Πίσω στο σπίτι, με το Νικ να έχει φύγει πλέον, ο Μαϊκλ βρίσκετε ξανά με την Έμιλη, φαίνεται ιδρωμένος και αναστατωμένος.
«Πω, πω, φτηνά τη γλυτώσαμε»
«Ναι, βοήθησε η καλή μας τύχη. Αν σε είχε βρει, τώρα θα ήσουνα στο νοσοκομείο»
«Μπορεί να ήταν και αυτός!» Της λέει εκείνος, σαν να πειράχτηκε.
«Έλα στην αγκαλιά μου! Βάρβαρε μου άντρα εσύ!»
«Εντάξει, μπορεί να έτρωγα αρκετές, αλλά θα έδινα κιόλας! Εξάλλου εγώ δεν ξημεροβραδιάζομαι στο γυμναστήριο»
«Καρδούλα μου, τι σε έπιασε τώρα; Εγώ δεν αμφισβήτησα τη δύναμη και τον ανδρισμό σου και στο κάτω-κάτω είναι καλύτερα να μην πάει κανένας σας στο νοσοκομείο. Δεν συμφωνείς;»
«Ναι, έχεις δίκιο, είμαι ταραγμένος. Έχω μια ιδέα, εδώ παρακάτω είναι ένα Mini Market που μένει μέχρι τις 12 ανοιχτό, πάμε να πάρουμε μερικά πραγματάκια, να ετοιμάσουμε κάτι για φαγητό;»
«Θα πάμε αν μου κάνεις μια χάρη! Να κοιμηθούμε μαζί απόψε σπίτι μου;»
«Ότι θέλεις μωρό μου»
Της λέει και δίνοντας της ένα φιλί ετοιμάζονται για να φύγουν.

Η ώρα έχει πάει σχεδόν 11:00, ο Ρόμπερτ στο διαμέρισμα του δείχνει ανήσυχος, τον έχει κυριεύσει πάλι η επιθυμία να πάει στην ταράτσα και να δει την αγαπημένη του για μια ακόμα φορά, όμως κάτι έχει αλλάξει μέσα του, νιώθει ενοχές να κατασκοπεύει τη Νάντια τώρα που ξέρει ότι ενδιαφέρετε για εκείνον.

Το μυαλό του δείχνει χαμένο όταν ξαφνικά ακούγετε ήχος ειδοποίησης από το κινητό του. Είναι ώρα να πάρει τα χάπια. Ο Ρόμπερτ έχει προμηθευτεί από τον Νικ ένα καινούργιο σκεύασμα, που βοηθάει στη δημιουργία μυϊκής μάζας, όταν το πήρε για πρώτη φόρα, πριν αρκετό καιρό, ο Νικ τον είχε προειδοποιήσει ότι έχει πάρα πολλές παρενέργειες, αλλά εκείνος ήταν αποφασισμένος. Έπρεπε να φτιάξει σώμα μοντέλου με οποιοδήποτε κόστος, για να αρέσει στην αγαπημένη του. Ίσως, όλες αυτές οι τρελές και μπερδεμένες σκέψεις, που κατά διαστήματα κατακλύζουν το μυαλό του, να είναι παρενέργεια από τα χάπια, κανείς δεν ξέρει. Ένα όμως είναι σίγουρο, ο Ρόμπερτ δεν είναι πλέον αυτός που ήταν, ούτε στο σώμα αλλά ούτε και στην ψυχή.

«Όχι! Δεν θα το κάνω» Λέει στον εαυτό του και ξανά κάθεται στον υπολογιστή του ενεργοποιώντας ένα slide show που έχει φτιάξει με φωτογραφίες της αγαπημένης του Νάντια.

Στα κεντρικά της αστυνομίας, ένα γραφείο έχει ακόμα φώτα, είναι του ντετέκτιβ Άντερσον που μαζί με τον υπαστυνόμο Λέτοφ συζητούν για την υπόθεση Σμιθ.

«Μπορεί να γίνει σου λέω!»
«Υπαστυνόμε, δεν μπορούμε να παραβιάζουμε έτσι απλά τους κανόνες του παιχνιδιού»
«και θα αφήσεις το φονιά του φίλου μας να κυκλοφορεί ελεύθερος; Στο κάτω-κάτω, δεν είναι τίποτα τόσο φοβερό αυτό που σου λέω, απλά θα μας εξασφαλίσει το ένταλμα για να ψάξουμε το σπίτι!»

Ο Άντερσον, αν και προβληματισμένος πολύ, ζητά να μάθει περισσότερα για το «σχέδιο» του Λέτοφ.
«Το πρεζόνι που σου λέω μου χρωστάει χάρη. Θα τον βάλουμε να πει πως άκουσε τον Ντάνιελ Τζόνσον, που έλεγε ως οι παράνομες ουσίες φυλάσσονται στο σπίτι του Τέιλορ. Έτσι παίρνουμε το ένταλμα για το σπίτι και βρίσκουμε και τους κάλυκες.»
«Δύσκολο το βλέπω να υπογράφει δικαστής, με μαρτυρία από πρεζόνι»
«Για αυτό σου λέω πρέπει να γίνει απόψε, έχει υπηρεσία ο δικαστής Μπράουν, που έχει άχτι τον Τέιλορ λόγο μια παλιάς υπόθεσης»
«Ας το κάνουμε λοιπόν!»
Είναι όμως ξεκάθαρο από τις κινήσεις του σώματος του, ότι δεν συμφωνεί απόλυτα με την διαδικασία.

Όσο αυτά συμβαίνουν, η Έμιλη και ο Μαϊκλ, έχουν φτάσει στο mini market και είναι στο διάδρομο με τα σιρόπια για γλυκά, εκείνος της ψιθυρίζει στο αφτί διάφορα σενάρια, για τη χρήση που μπορούν να κάνουν στα σιρόπια, πράγμα που της προκαλεί μια απίστευτη ερωτική έξαψη. Εκείνη μη αντέχοντας άλλο τον αρπάξει και να του δώσει ένα πολύ παθιασμένο φιλί. Όταν μετά από μερικά λεπτά καταφέρνουν να ξεκολλήσουν ο ένας από τον άλλο, η Έμιλη βλέπει με την άκρη του ματιού της την Πατρίτσια να περνά.

«Μας είδε; Πες μου μας είδε;» ρωτά γεμάτη αγωνία το Μαϊκλ.
«Ποιος αν μας είδε αγάπη μου; Τι έπαθες;»
«Η πουτάνα που μόλις πέρασε, θεέ μου κάνε το θαύμα σου να μην μας έχει δει!» πριν προλάβει όμως να ολοκληρώσει τη φράση της, βλέπει την Πατρίτσια ξανά η οποία έχει επιστρέψει, γιατί είδε με την άκρη του ματιού της την Έμιλη.
«Έμιλη! Πόσο καιρό έχω να σε δω!» της λέει καθώς πλησιάζει στο ζευγάρι.
«Γεια σου Πατρίτσια» απαντά σχεδόν ψυχρά.
«Ο κύριος; Φίλος σου;»
«Φίλος του Νικ, με βοηθάει να κάνω κάποια ψώνια»
«Α ναι; Κοίταξε ρε παιδάκι μου πως γίνονται οι παρεξηγήσεις, αν δεν μιλάγαμε, θα έλεγα πως ήταν ο δεσμός σου»
Το ύφος της είναι τόσο ειρωνικό, που η Έμιλη είναι σχεδόν σίγουρη πως τους είδε πριν στο φιλί. Ανταλλάσουν μερικές κουβέντες με την Πατρίτσια ακόμα και μόλις εκείνη απομακρύνεται λέει στο Μαϊκλ.
«Πάμε να φύγουμε γρήγορα»
Ο Μαϊκλ χωρίς να φέρει αντίρρηση ακολουθεί την αγαπημένη του, είναι όμως πολύ περίεργος να μάθει γιατί εκείνη έχει ταραχθεί τόσο με το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Η Πατρίτσια είναι εκείνη που είχε ενημερώσει το Νικ για το δεσμό που διατηρούσε η Έμιλη με έναν από τους υπαλλήλους του, όταν τους είχε δει μια μέρα σε τρυφερό τετ α τετ έξω από ένα κινηματογράφο. Αυτό που είχε κάνει τότε εντύπωση στην Έμιλη, ήταν ότι είχε ενημερώσει τον αδερφό της για το γεγονός, μέσα σε μερικά λεπτά. Πράγμα απολύτως φυσιολογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι από μικρή είναι ερωτευμένη μαζί του και πάντα αναζητά ευκαιρία για να του κάνει καλή εντύπωση.

- Συνεχίζεται… [Κλικ Εδώ]

VN:F [1.9.22_1171]
Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Με πόσα αστέρια το βαθμολογείτε;
Rating: 9.7/10 (6 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +3 (from 3 votes)
Κι όμως, την αγαπώ ακόμα… [Part 28], 9.7 out of 10 based on 6 ratings
Be Sociable, Share!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Copyright © 2016 GTM All rights reserved.
desk-mess-mirrored v

web analytics